حضرت ابی عبدالله (ع) فرمود: خدا ما را از علیین آفرید و ارواح ما را از بالاتر آن آفریدو ارواح شیعیان ما رااز علیین آفرید و پیکرشان را از پایین تر آن. پس قرابت میان ما و آنها از این جهت است و دلهای ایشان مشتاق ماست.

جنس دل ما هیئتی ها از بدن رسول الله (ص) است که رفت تا قاب قوسین او ادنی. دل ما از جنس چشم علی (ع) است که عبادت نمی کند خدایی را که نمی بیندو نمی بیند چیزی را مگر خدا را قبل و بعد و با آن می بیند. دل ما از جنس آن بازویی است که برای خدا شمشیر می زد و جبرئیل لافتی یش خواند. دل ما از جنس فرق شکافته علی (ع) است که در محراب نماز و در حال راز و نیاز شکافته شد. دل ما از جنس خون علی (ع) است که محاسن اورا خضاب و رویش را سرخ کرد.

دل ما بچه هیئتی ها از جنس پاهای ورم کرده حضرت زهرا (س) است. دل ما از جنس بدن حضرت زهرا (س) است که بوی بهشت می دهد. دل ما از جنس دست کریم اهل بیت امام حسن (ع) است. دل ما از جنس خون حسین (ع) است که ثارالله است. دل ما از جنس زخمهای امام سجاد (ع) است که در اسارت بر بدن مبارکشان نقش بسته بود. دل ما از جنس چشم امام سجاد (ع) است که از خوف خدا گریان بود. دل ما از جنس سینه ی امام محمد باقر (ع) است که شکافنده علم است.

دل ما هیئتی ها از جنس زبان امام صادق (ع) است و از جنس امام موسی کاظم (ع)، از جنس بدنی که در راه خدا، برای خدا زندان کشید. دل ما از جنس دست امام رضا (ع) است که اگر بر چیزی دست بکشد آتش بر او بی ثمر می شود. دل ما از جنس امام جواد (ع) است. او که مظهر جود و بخشش خداست. او که جودالله است. و از جنس امام حسن عسگری (ع)که عسگر خداست.

دل ما از جنس مولاست که باب الله است. از جنس چشم او که عین الله است و از جنس خال هاشمی او ست که عالمی را دیوانه کرده است. دل مااز جنس سینه اوست که مالامال درد است. دل ما حرم الله است. دل بچه هیئتی عرش الرحمن است از اعلی علیین است. آری دل ما از جنس آنهاست. آنها مهبط الوحی اند. معدن الرحمه و خزان العلم اند.

اگر دلمان را دل کنیم و دل نگهداریم فرازی از جامعه کبیره می شود. ابواب ایمان می شود. سرچشمه هدایت می شود. چراغ شب تار می شود. جای خرد و عقل می شود. کهف الوری می شود . محل معرفت الله می شود. مسکن برکه الله می شود. معدن حکمه الله و صندوقچه اسرارالله و حامل کتاب الله می شود.

سلمان با ابوذر و مقداد فرقش در چشم و گوش  نبود بلکه فرقشان در دلشان بود که حضرت رسول (ص) فرمودند: سلمان منا اهل البیت. و اگر دل ما دل باشد می شود ذریه ی رسول خدا (ص). می شود داعی الی الله. مستقر در امرالله. کامل و تام در محبه الله و مخلص در توحیدالله. مظهر در امرو نهی الله. ما اگر دلمان را دل کنیم و دلمان دل شود حرم الله می شودو خدا در دلمان جای می گیرد چون خدا نامحدود است و دل ما محدود. پس بقیه الله می شودو برگزیده او و خوب او و گنجینه علم او و محبت او و صراط او نور او و برهان او می شود. شهادت می دهد که لا اله الا الله. چون در او غیر خدا نیست می گوید: لیس الاالله. می گوید: الله

دل ما از جنس حضرت محمد مصطفی (ص) است که اول عبده و بعد رسوله است. پس دل ما عبد می شود رسول هدایت می شود. قائم به امرالله و عامل به امرالله می شود. اجسادکم فی الاجساد می شود. اگر آنها دل ما باشند پس قبر ما قبورکم فی القبور می شود. اگر چهل صباح اخلاص داشته باشیم از دلمان حکمت بر زبانمان جاری می شود.

شیعه به قدو قامت و دست و پا نیست. شیعه به دل است! اگر دل ما هیئتی ها دل باشد شیعه می شود و زیارت جامعه مال ماست. مال ما می شود! یاعلی