بانوی نور!
شرمنده ایم که بهای حسینی شدن ما بی حسین شدن تو بود و شرمنده تر آنکه
تو بی حسین شدی و ما حسینی نشدیم!
آقا اجازه!
دست خودم نیست خسته ام، در درس عشق من صف آخر نشسته ام
یعنی نمی شود که ببینیم سحر رسید؟
درس غریب " غیبت کبری" به سر رسید؟
آقا اجازه! بغض گرفته گلویمان. آنقدر رد شدیم که رفت آبرویمان
استاد عشق، صاحب عالم!
گل بهشت!
باید که مشق نام تو را تاابد نوشت...
از اونجائیکه متاسفانه بعضی از افراد مثلا هیئتی متوجه جایگاه.. موقعیت و ارزش عزاداری در دستگاه امام حسین (ع) نیستند کارهایی میکنند که عاقبت سختی دامنگیرشون میشه.
نمیدونم شما هم شنیدید یا نه.. من امروز شنیدم که یه بنده خدایی تو هیئتی خیلی هم چشمی و منیت داشته و همیشه سعی میکرده تا موقعیتها و جایگاه هیئتشون رو نسبت به هیئتهای دیگه بسنجه و بالا ببره.. با این که در سلامتی کامل بسر می برده نشسته روی ویلچر و به قصد خودنمایی که هیئت ما شفا میده و از این حرفها.. فریاد میزنه که مردم من الان شفا گرفتم! نمیتونستم راه برم ولی الان این هیئت و این بیرق منو شفا داده! بلافاصله سعی میکنه از جاش بلند بشه که با کمال ناباوری می بینه نمیتونه تکون بخوره و از جاش بلند بشه.. متاسفانه هر دو پای او قادر به حرکت نبوده و ناتوان از ایستادن.
در این محفل روحانی هر غروب جمعه از کرانه کربلا تا بیکرانه عشق حسین (ع) از ساحل فرات تا اروند از نینوا تا شلمچه که راه کوتاهی است باندازه یک قطره سرخ از خون شهید پرواز می کنیم تا برپا داریم سنت نبوی را.. برافرازیم حکومت علوی را.. زنده نگهداریم حماسه حسینی را.. بشناسیم و بیاموزیم فقه جعفری را و از منتظران بر انتظار مهدوی باشیم.
در این محفل باصفا بعضی ها تازه وارد و بعضی قدیمی هیئت اند. قدیمی ترها متواضع و با مسئولیت اند هرچه باشد بخشی از عمرشان را در کاری گذرانده اند که نه درآمدی داشته و نه شهرت بلکه ذخیره آخرت!
تلاش برای این دستگاه به یادگار می ماند و به ارث می رسد انشاالله.
خدیا! توفیق خدمت وحضور دائم در این محفل را نصیب ما فرما و در راه برقراری آن ما را نشاط و توفیق عمل به هر آنچه بیان می شود را در شب و روز به ما عطا فرما.
خدایا! در راه زنده نگهداشتن اهداف امام حسین (ع) هیئت الرضا را برای ما سرپرستی ساز که وسیله ای بازدارنده از لغزشمان باشد و مددکاری که ما را به کارهای شایسته بگیرد و راهنمایی که از انحراف به راستی کشاند تا آن که ما را به برترین آرمانها از جمله درک واقعی ارزش شهدای کربلا بخصوص امام حسین (ع) و گریه بر مصیبت عظیم او و اهل بیتش برساند تا دریابیم بر عزای سرور شهیدان .. گریه آسمان همان ریزش قطرات خون و گریه زمین جوشیدن خون.. گریه ماهی که از آب بیرون افتاد و گریه هوا تاریک شدن آن و گریه خورشید کسوف و گریه ماه خسوف را!
بنام خدای نور