شاید احساس کنید موضوع این پست با قبلی کمی متفاوت باشه.. به ذهنم رسید خوبه این اتفاق رو تو وبلاگ درج کنم تا برای همه ما آهنگ بیداری و هشیاری باشه. اگر نتوانیم از عبرتهای اتفاقاتی که اطرافمون میفته پند بگیریم پس گذشت زمان هم بهره ای به دنبال نداره!

از اونجائیکه متاسفانه بعضی از افراد مثلا هیئتی متوجه جایگاه.. موقعیت و ارزش عزاداری در دستگاه امام حسین (ع) نیستند کارهایی میکنند که عاقبت سختی دامنگیرشون میشه.

نمیدونم شما هم شنیدید یا نه.. من امروز شنیدم که یه بنده خدایی تو هیئتی خیلی هم چشمی و منیت داشته و همیشه سعی میکرده تا موقعیتها و جایگاه هیئتشون رو نسبت به هیئتهای دیگه بسنجه و بالا ببره.. با این که در سلامتی کامل بسر می برده نشسته روی ویلچر و به قصد خودنمایی که هیئت ما شفا میده و از این حرفها.. فریاد میزنه که مردم من الان شفا گرفتم! نمیتونستم راه برم ولی الان این هیئت و این بیرق منو شفا داده! بلافاصله سعی میکنه از جاش بلند بشه که با کمال ناباوری می بینه نمیتونه تکون بخوره و از جاش بلند بشه.. متاسفانه هر دو پای او قادر به حرکت نبوده و ناتوان از ایستادن.

سلام بر حسین(ع), او که منادی حق و حقیقت است, از اولین تا آخرین